Test RNAT: najważniejsza data całego transportu

Kolejność kroków, której nie wolno zmieniać

• Chip. Mikrochip standardu ISO — 10 lub 15 cyfr, numer nie może zaczynać się od 999. Chip wszczepia się jako pierwszy: musi być w zwierzęciu przed szczepieniem, inaczej szczepienie nie zostanie uznane.
• Potwierdzenie tożsamości. Urzędowy lekarz weterynarii weryfikuje numer chipa. Robi się to przed pobraniem krwi — właśnie to daje krótką kwarantannę 10 dób zamiast 30.
• Szczepienie przeciwko wściekliźnie. Zatwierdzoną szczepionką; zwierzę musi mieć co najmniej 84 dni. Szczepienie musi pozostawać ważne zarówno w dniu pobrania krwi, jak i w dniu wylotu.
• Przerwa 3–4 tygodnie. Wcześniej krwi pobierać nie wolno: przeciwciała jeszcze nie wzrosły, wynik będzie zaniżony.
• Pobranie krwi i wysyłka do laboratorium. Laboratorium musi być z listy zatwierdzonej przez Australię. Raport — po angielsku, na papierze firmowym laboratorium.
• Deklaracja RNAT. Wystawia ją urzędowy lekarz weterynarii, nie prowadzący. Numer chipa, wynik i data pobrania muszą zgadzać się z raportem laboratorium co do znaku.

Trzy liczby, które trzeba zapamiętać

0,5 IU/ml — minimalny wynik. Mniej — test niezaliczony, potrzebne jest doszczepienie i powtórne badanie, a odliczanie 180 dni zaczyna się od nowa.

180 dni — tyle musi minąć od dotarcia próbki do laboratorium do daty wylotu. Nie od szczepienia i nie od pobrania krwi. To najczęstszy błąd w obliczeniach.

365 dni — okres ważności testu, licząc od daty pobrania krwi. Wylot musi zmieścić się w tym oknie: nie wcześniej niż 180. dnia i nie później niż 365. dnia. Jeśli wylot się przesunął, można zrobić test ponownie: gdy nowa próbka dotrze do laboratorium w ciągu 12 miesięcy od pierwszej, 180 dni nie liczy się od nowa.

Korytarz na wylot to więc mniej więcej pół roku. Brzmi przestronnie, ale pozwolenie na wwóz rozpatrywane jest 20–40 dni roboczych, w trudnych przypadkach do 123 dni roboczych, i ono też jest ważne tylko do wygaśnięcia RNAT. Zapas jest potrzebny.

Potwierdzenie tożsamości: krok, który oszczędza 1 120 AUD

Ten krok jest nieobowiązkowy — i najbardziej opłacalny w całym przygotowaniu. Skraca kwarantannę w Australii z minimum 30 dób do minimum 10. Przy oficjalnej stawce 56 AUD za dobę dwadzieścia zaoszczędzonych dni to 1 120 AUD, około 3 100 złotych. Do tego zwierzę wraca do domu trzy tygodnie wcześniej.

Warunków nie da się obejść:

• Tylko przed pobraniem krwi. Potwierdzenie tożsamości wykonane po RNAT nie liczy się — kwarantanna zostaje trzydziestodniowa.
• Osobna wizyta. Potwierdzenia tożsamości i pobrania krwi nie wolno połączyć w jedną wizytę.
• Wyłącznie urzędowy lekarz weterynarii. Lekarz prowadzący z przychodni tego nie zrobi. Przewoźnicy i pet-agenci również nie.
• Dokument idzie prosto do departamentu. Właściciel nie dostaje kopii i jej nie potrzebuje — Australia otrzymuje potwierdzenie bezpośrednio od inspekcji weterynaryjnej.
• Nic go nie zastąpi. Ani paszport zwierzęcia, ani książeczka szczepień, ani certyfikat czipa nie zostaną przyjęte jako dowód tożsamości.

Jeśli zwierzę jest już zaszczepione przeciw wściekliźnie, potwierdzenie tożsamości nadal można zdążyć zrobić — byle przed pobraniem krwi. To pierwsza rzecz, którą sprawdzamy u osób z już rozpoczętym przygotowaniem: najczęściej właśnie tutaj przepadają pieniądze.

180 dni pobytu — osobny warunek, o którym się zapomina

W przepisach są dwie różne liczby „180 dni”.

Pierwsza to 180 dni od dotarcia próbki do laboratorium do dnia wywozu. Druga to 180 dni nieprzerwanego pobytu w kraju zatwierdzonym, bezpośrednio przed wywozem. Polska jest na liście krajów zatwierdzonych, więc dla zwierzęcia, które mieszka tu od lat, drugi warunek spełnia się sam.

Ale jeśli zwierzę przyjechało do Polski z kraju spoza listy, te 180 dni liczy się od dnia wjazdu — i przed tą datą lot jest niemożliwy, choćby wynik badania był idealny. To częsta sytuacja u osób, które przywiozły pupila ze sobą, a teraz planują przeprowadzkę dalej.

Uwaga: te 180 dni to nie kwarantanna. Zwierzę mieszka w domu, z Państwem albo z kimkolwiek innym, bez żadnych ograniczeń. Uzasadnienie departamentu jest proste: wścieklizna może nie dawać objawów nawet przez 180 dni, a obserwacja przez ten czas to jedyny pewny sposób, by ją wykluczyć.

Dokumenty można też przygotować w jednym kraju zatwierdzonym, a wywieźć zwierzę z innego — wtedy urzędowy lekarz weterynarii kraju wywozu musi zgodzić się poświadczyć zarówno pobyt, jak i czynności wykonane za granicą. Warto to ustalić wcześniej, nie miesiąc przed lotem.

Co najczęściej psuje wynik

Szczepienie wykonane przed chipowaniem — wyniku nie uzna nikt. Krew pobrana wcześniej niż trzy tygodnie po szczepieniu — miano nie zdążyło urosnąć. W raporcie laboratorium numer chipa z literówką — dokument nieważny. Szczepienie wygasło między pobraniem krwi a wylotem — zwierzę nie poleci. Poprawka w papierach zamazana korektorem — takiego dokumentu się nie przyjmuje: błąd można tylko przekreślić, podpisać i ostemplować.

Żadnego z tych błędów nie da się naprawić wstecz. Każdy oznacza nową rundę i minimum kolejne pół roku czekania — dlatego sprawdzamy daty i numery na każdym kroku, zanim trafią do dokumentów.

A jeśli zwierzę jest już zaszczepione?

Jeśli szczepienie jest ważne i wykonane po chipowaniu, doszczepienie nie jest potrzebne — można od razu odczekać przerwę i pobrać krew. Jeśli jednak chip wszczepiono później niż szczepienie, wszystko trzeba zacząć od początku. To warto sprawdzić w pierwszej kolejności, zanim zacznie się planować jakąkolwiek datę przeprowadzki.